داستانک های میم عزیز!
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
سال 96 آمد. برای خودم تم های گم شده زندگی سفر و رفاقت را آرزو کردم. میم کوچک خندید! جدی نگرفت لابد! حق هم دارد. روز اول فروردین برای سفر کوتاه و شخصی برنامه ریزی کردم. لبخند زدم. حالم خوب بود. وقتی خودم هستم، خود خود خودم و آنچه دوست دارم، حالم خوب است.
شاید هرچقدر بر سن مان اضافه شود، بیشتر متوجه می شویم که این خود بودن چقدر واجب است، چقدر به یکپارچگی و سلامت و امنیت روح کمک می کند. ما همیشه نمی توانیم برای دیگران، به خاطر دیگران خودمان نباشیم، کاری که دوست نداریم انجام بدهیم، سفری که دوست داریم نرویم ووو...
سال 96 می خواهم خودم باشم. خود خود خودم. به قول دوستِ روانشناسی، این زندگی ماست. باید برایش تلاش کرد، جنگید، حتی شکست خورد اما در نهایت پیروز شد.
شاید این گونه گفتن و نوشتن با عملکرد همیشه ی عمر من همخوانی ندارد؛ قرار نیست هیچ اتفاق خاصی بیافتد. این خود بودن هم برای من و در اشل من، مینیمال خواهد بود!
یک عالمه ویژه نامه نوروزی برای خواندن هم بخشی از این خود بودن لذت بخش است، بلک جاسمین هم، شلتر هم!
باقی بقای فردیت!
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم فروردین ۱۳۹۶ساعت 16:12 توسط میم عزیز |
برچسب:
نویسنده: آدرین احمدپور